Februari en maart 2008 brengen we door op Tasmanië,
het eiland ten zuidoosten van het 'vasteland' van Australië
en genoemd naar Abel Tasman uit het Groningse Lutjegast,
Nederlands ontdekkingsreiziger in de 17e eeuw. Helaas oordeelde hij
Terra Australis te droog en de bewoners te oorlogszuchtig, zodat het
land ruim 100 jaar later door Engeland gekoloniseerd werd.
Historie, natuur en muziek bepaalden ons verblijf op Tasmanië.
Port Arthur is een van de eerste strafkampen in Australië
waarnaar de Engelsen hun 'misdadigers' stuurden. De ruines en veel brute
en trieste verhalen brengen je niet in een vrolijke stemming, maar het
maakt de bezoekers bewust van wrede start van de natie. Hobart is na
Sydney de oudste stad van Australie en met name het havengebied kent nog
veel gerestaureerde historische gebouwen. Ook het feit dat de
vissersvloot in het centrum van de stad afgemeerd ligt, maakt het een
bijzonder sfeervolle stad.
Een hoogtepunt in Hobart is het jaarlijkse jazzfestival dat helaas door
overvloedige regen gedeeltelijk in het water viel. Maar op de droge en
zonnige avonden schoven wij met stoelen, drankjes en hapjes aan bij de
rest van de jazz liefhebbende bevolking. Zowel plaatselijke bands als
gastspelers zorgen door de week heen voor een gevarieerd en swingend
programma.
Ten zuiden van Hobart ligt het D'Entrecasteaux kanaal, een uitgebreid
vaargebied met vlak water en veel beschermende baaien met leuke
ankerplekjes vanwaar wandelingen over het strand of in het aansluitende
bos gemaakt kunnen worden. Aan een zij-arm van de Huon River vinden we
Port Cygnet waar we de zeilrace vanuit Hobart onder spinnaker zien
binnenkomen. Leuke jachtclub en gezellig stadje. Onderweg verder
imposante rotsformaties waar door de winden vanaf de zuidpool
'orgelpijpen' in geblazen zijn. En de nodige fraaie zonsondergangen.
Begin april wachten we op gunstige weerberichten voor een veilige
overtocht over de Tasman Sea naar Nieuw Zeeland.
Wil je automatisch op de hoogte blijven van nieuws op de website?
Klik hier voor instructies!
